Informacje

Zmarł Józef Jaworski

czwartek, 19 marca 2026

Zmarły śp. Józef Jaworski był, można powiedzieć, „dzieckiem wojny”. Urodził się tuż przed wybuchem II wojny światowej i jako dziecko doświadczył całej grozy niemieckiej inwazji na Polskę w 1939 roku, a następnie niemal sześciu lat straszliwej okupacji. Wiele cech jego charakteru oraz działań miało swoje źródło w głębokich przeżyciach tego okrutnego okresu w historii polskiego narodu.

Wiemy, że pierwsze lata życia oraz doświadczenia z tego okresu kształtują fundamenty osobowości i sposób postrzegania świata. Następnie nadeszły trudne lata okupacji sowieckiej: czterdzieści lat PRL-u. Mimo tych historycznych obciążeń, Józef wykazał się męstwem i dał przykład, jak radzić sobie z trudnościami i je pokonywać. Per aspera ad astra (przez trudy do gwiazd).

Śp. Józef był człowiekiem skromnym, prostym i pokornym, który ciężko pracował i walczył, a jednocześnie potrafił oceniać rzeczywistość z własnej perspektywy, nie dążąc do dominacji ani wywyższania się nad innymi. To właśnie do takich ludzi należy Królestwo Niebieskie. Był wiernym katolikiem, cenił zasady chrześcijaństwa i postrzegał świat przez pryzmat katolickiego światopoglądu. Interesował się polityką, sportem oraz ogólną wiedzą, która rozwijała się w ostatnich latach. Miał ambicje, by odnieść sukces w życiu, uczył się, pracował, a także dorabiał w Iraku i USA. Był spokojny, wrażliwy na słowa i czyny innych. Rzadko zabierał głos, ale gdy już to robił, jego wypowiedzi były głęboko przemyślane i starannie uformowane w wyniku wewnętrznego dyskursu.

Jego postawa doskonale koresponduje z drugim błogosławieństwem z Kazania Jezusa na Górze: „Błogosławieni cisi, albowiem oni na własność posiądą ziemię”. Nie gromadził dóbr materialnych, jak niektórzy prominentni politycy, którzy zapominają o słowach: „My tu nie mamy domu na stałe! Nasza ojczyzna jest w Niebie! Tam Bóg przygotował wiele mieszkań dla tych, którzy Go tutaj na ziemi odkrywają i miłują! Nasza ojczyzna jest w Niebie! Jedyną i ostateczną nadzieją naszą”. Memento mori – pamiętaj, że umrzesz – to stara rzymska maksyma, która przypomina o kruchości życia. Również słowa: „Quidquid agis, prudenter agas et respice finem” (cokolwiek czynisz, czyń roztropnie i przewiduj koniec).

To największa mądrość pogrzebu i śmierci śp. Józefa. Cześć Jego pamięci!

ks. dr hab. Jan Adrian Łata

Fragment wspomnienia o Józefie Jaworskim wygłoszonego przez brata ks. dr. hab. Jana Adriana Łatę podczas uroczystości pogrzebowych w kościele w Biskupicach Radłowskich. Całość wspomnienia ukaże się drukiem w najbliższym wydaniu gminnego periodyku „Radło”.